Geldi yine kasvetli, yağmurlu, soğuk zamanlar... Yine tembelim, çok tembelim. Ne dışarı çıkmak istiyorum, ne de bir şey yapmak. Bütün gün pijamam, battaniyem ve kafamdaki klasik ev topuzumla beraber film izlemek, kitap okumak daha cazip geliyor. Biraz daha soğusun bunlara sıcak çikolata ya da salep de eklerim ben. Tüm bunların yanında, gelin görün ki yemek yeme ivmemde bir düşüş yok. Hatta kışı bahane ederek sıkıldıkça, üşüdükçe, yağmur yağdıkça, paçam ıslandıkça, 7458765 parça giyindikçe kızıp daha fazla yediğim bile oluyor. Hele bir de boğazlı kazak giydiysem daha da fena.. Melankoliye meyilli olduğumdan ya da bundan zevk aldığımdan değil, buna zorunlu kaldığımdan alt üst oluyorum karanlık havayı görünce. Böyleyimdir ben, daha kışın "k" sını görmeden kestaneleri sererim sobanın üstüne. Sevmiyorum şiddetli yağmurları, çamuru, soğuğu. Üşümekten nefret ediyorum. Benim için tek egüzel anları evin içindeyken dışarıda yağan yağmuru izlemek ya da tutmuş kar üzerind...
Merhaba, Ben Nini — Kelimelerin Zamanda Açtığı Tünellere Hoş Geldin!