Kimi mutlu olur, kimi pişman Aslında sen ne seversin kendin olup da beni bir tanısan Bırakıp ön yargıları, alsak elimize birer duble rakı Aslında biz ne hoş insanlarız sürüyü bırakıp kendimiz olsak Vursan kadehini kadehime, çatalın da hazırladığım mezelerde Konuşsak sabaha kadar kafa kafaya, yeniden tanışsak rakı masasında Her yanı yalan dolan dolu bu dünyada madem aşktan bile korkar olmuş Mecnun Bu masadaki evrene takıl, burası başka, nazı bitmeyen Leyla nerede meçhul! Düşünme, Biraz rakı Üstüne su Onun da üstüne buz Bu ayık dünyada birkaç saat yokuz! şerefe *** rakıyı sevebilen herkese ve içimdeki Aydın Boysan sevgisine ithafen bir kez daha şerefe! ...