Ana içeriğe atla

Mini Sohbet: Tanıştır Benimle

Uzun zamandır dolduramamıştı satırları kelimeleriyle. Ne telefonunu açtı ne de gelen mesajları yanıtladı. Yüzü desen hafızalarda silik bir simadan ibaret. Öyle uzun zamandır yoktu ki artık özlenmez olmuştu sesi. Ona beslenen özlem duygusu yerini alışılmış, kabullenilmiş bir uzaklaşmaya bıraktı. Arada adı geçtiğinde herkesin aklında soru işaretleri belirir, ancak birkaçının içinde yoksunluk hissi uyanırdı.

Uzun zamandır dökemez olmuştu içindeki hisleri satırlara. Ne çalan telefonun sesi, ne de gelen mesajların döndürebilmişti onu hayata. Kimbilir en son ne zaman bakmıştı aynadaki suretine. Öyle uzun zamandır kendini kapamıştı ki iki göz evine, şimdi geri dönmek istese de dönemezdi kendininkinden başka ayakların yürüdüğü caddelere.

 Diyelim ki şansın yaver gitti ve rastladın ona: bana söyler misin kim bu gördüğün karşında?





nileud@gmail.com

Yorumlar

  1. var cok cok eskıden ben boyle olmustum depresyona gırmıstım sevgılımden ayrıldığımda

    YanıtlaSil
  2. var tanıdık birisi aynaya baktığımda gördüğüm..

    YanıtlaSil
  3. 5 senemi paylaştığım.. 5 sene birbirimize herşey olduğumuz, uyurken üstümü örten - korkudan tirtir titrerken gecenin bir vakti el ele tuvalete gittiğimiz, yapmayı beceremediğimiz yemekleri beraber yediğimiz, birlikte çamaır yıkayıp sıkamayınca küfrettiğimiz, elektrik sobasını ızgaraya birlikte çevirdiğimiz, fotokopi paralarını nasıl denkleştireceğimizi kara kara birlikte düşündüğümüz, bir cinnet halinde ev kirasını barda birlikte çatır çatır yiyip sabah ayıldığımızda kafaları duvara birlikte vurduğumuz, , hastayken birbirimize baktığımız, çaresizlikten - özlemekten birlikte ağladığımız, en mahrem sırlarımızı paylaştığımız, , en çılgın şeyleri birlikte yaptığımız, 5 senenin çok az zamanı ayrı kaldığımız, onun dışında hemen hemen her geceyi birlikte geçirdğimiz..Birbirimizin gençliğine, heyecanlarına, gözyaşlarına, kahkahalarına, en zayıf anlarına şahitlik ettiğimiz.. Üniversitedeyken birlikte bir hayatı paylaştığımız ev arkadaşım geldi gözümün önüne..Yazarken bir daha özledim :(

    YanıtlaSil
  4. içimdeki kuulumsuların bi'tanesidir belki. olabilir..^^

    YanıtlaSil
  5. nini mımledım senı yaparsan eğer nerdesın sen yaa ajan mı oldun nedır :)

    YanıtlaSil
  6. KARDEŞ DEDİĞİM.CANIMIN PARÇASI DEDİĞİM. ATTIĞI KAZIĞI HALA UNUTAMADIĞIM ÇOK UZUN YILLAR GEÇMESİNE RAĞMEN ŞUAN BİLE İÇİMİN CIZ ETTİĞİ AMA ONUN HİÇ İPLEMEDĞİNİ BİLDİĞİM BİRİ GELDİ GÖZÜMÜN ÖNÜNE .BEN GERİ DÖNEMEM AMA NİNİCİM.ÖLE SAF OLMAM ESKİSİ GİBİ.BİDAHA O ACIYI YAŞAMAM.YAZININ SONU BANA UYMADI YANİ:)

    YanıtlaSil
  7. Kadınlar günün kutlu olsun canım , sevgiler.

    YanıtlaSil
  8. bak bak döktürmüş yine niniim

    YanıtlaSil
  9. Adsız14:18

    o kdr güzel ifade etmişsin . umut verdi yalnız olmadığım düşüncesi

    YanıtlaSil
  10. Bir de aklına kimsenin gelmediği insanlar var.. Muhtemelen bir sürü kimse yarında saklanmışlar.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Sen de kelimelerini benimle paylaşabilirsin.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ah.

Psikolojik ve sosyolojik bir mücadelenin içindeyiz... Bundan yıllar önce, 2012'de, bir yazı okumuştum. Tam da Dağlıca (okumak için tık tık ) olayının ardından. Yeniden kendini sıklıkla hatırlatmaya başlamıştı terör. Linklediğim yazımda bir liste var, o sıralarda "sadece" beş satır. Şimdi listelemeye kalksam yanımda durup buz kesmiş elimden tutacak cesaretiniz var mı?  ... Okuduğum o yazıda şöyle bir şey diyordu yazar: Günümüz Türkiye’sinde terörün gündelik haberler arasında yer almaya başlaması ve toplumun buna sessiz kalması, bir toplumun yok olmasının yolunun o toplumun değer yargılarını aşındırmaktan geçtiği gerçeğini akıllara getirmektedir. Ne kadarı doğru?  Aşındığımız kesin. Peki, aşınan gerçekten değer yargılarımız mı? Neden sessiz kalıyoruz? Umursamıyor değiliz. Üzülmüyor değiliz. Görmüyor değiliz. Hatta 2012'den farklı olarak artık ölmüyor da değiliz. O halde olan ne? Kanıksıyoruz.  (TDK /1. -i Çok tekrarlama sebebiyle etkilenmez ...

Mini Sohbet - Huzur

ben burada olmak istiyorum.  stresten, işten, kalabalıktan, internetten, haberlerden, matkap sesinden, topuklu ayakkabıdan, ailemden, kavgadan, sevgilimden, dostumdan, dedikodudan... her şeyden uzakta. şimdi sen bunu okuyorsun ya, ben burada olup senden de uzak kalmak istiyorum. sevdiğim-sevmediğim ne varsa düşsün 5 dakikalığına yakamdan. söz güneşi batırıp geri döneceğim bensiz sahteliği eksik kalacak dünyaya ama şimdilik bi destur! müzik bile benimle olmasın bu defa. sadece rüzgar, dalga ve yengeçlerin ayak sesleri... kıyafetlerimi de atayım ki kenara, esintiyle üzerime bulansın kum taneleri. ...    1... ...2... ...3... ...4... ...5 . uyanış (bknz: beyaz yatak )

Benimle Dans Et

"Benimle dans eder misin?" Ne de güzel bir soru değil mi, bir de düşünsene tanımadığım sana, birine benim ağzımdan döküldüğünü. Komik mi olur yoksa çekici mi bilemiyorum ama bence çok eğlenceli... Bu teklifim her ne kadar yurdum kültüründe kabul görmese de, tamamen masumca. Ama itiraf etmeliyim ki genç bir kadın olarak, aklım karşı cinsten hoşlanmaya erdiğinden beri en büyük hayalim, ilgimi çeken adamı dansa kaldırmak. Sanmayın ki öyle tango, vals, romantizm vb. Basbaya coşmak, eğlenmek, gülüşmek.Hem iddialı hem de heyecan verici, dominant bir hareket (gülücük) Dans bana sadece aşk meşk flört çağrıştırıyor gibi durdu ama aslında öyle değil. Ben çok sevip ısındığım kadın ya da adam, herkesle dans etmek isterim. Annem ve onun lise arkadaşlarıyla da içip deli gibi dans ettiğimi; hiç tanımadığım biriyle dans ederken tanışıp, sonradan onu kendime dost edindiğimi de (nam-ı diğer Beatrice) bilirim. Mesela şimdi bunları okuyorsun ve ben senin gerçekte kim olduğunu bilmi...