Ana içeriğe atla

6 Mayıs 1972

6 Mayıs 1972

Deniz, Yusuf ve Hüseyin'in ölümlerinin üzerinden 40 yıl geçti.
İdamları sırasında annemin bile çocuk olduğu bu gençleri, bugün saygı, hayranlık, hüzün ve sevgiyle anıyorsam fazla söze ne hacet!
...

                                                                                        Deniz'e Karşı Utancım

yıllar geçti üzerinden, artık idam yok
1972'den beri bu tarihten tiksinen çok
sen gittin gideli çok şeyler değişti be çocuk
öldüğün yaştayım ama bıyıksız halin kadar yüreğim yok
...

bir de şarkı:
Zülfü Livaneli: Hoşçakal Kardeşim Deniz
..

Böyle insanları Hatıramayalım da unutalım mı?
sahi,
daha ne isimler var bu lekeli tarihte kalp ağrıtan,
daha önce de bu blogda yer verdiğim başka isimler gibi:
Hatırlamayalım da unutalım mı?

Yorumlar

  1. Ülkelerinin geleceği için savaştılar, çabaladılar..
    Biz gençler ise hepimiz birer korkağız.
    Olanları sadece seyretmekle yetiniyoruz..
    Keşke onların tırnağı bile olabilsek..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güven T.

      Keşke... belki yetişme tarzımız ve ortamın aldığı halden ötürü, en duyarlıyım diyen bile onlar gibi olamıyor...

      Sil
  2. Adsız00:08

    Benzer bir postu paylaşmayı ben de içimden geçirdim.

    Ama sonra dedim ki, bu ülkenin insanları sığ, bu ülkenin insanları bağnaz, sen paylaşsan "göstermelik" kalır satırların. O yüzden içinde tut.

    Yüreğine sağlık, unutulmaları imkansız. Huzur içinde uyumalarını çok isterdim. Ama o günlerden tek farkımız "idam"ın olmamasıdır belki.

    İnsanlar değişti, seneler ilerledi ama teknolojiye ayak uydurduğu gibi gelişemedi. Kör,sağır, dilsiz kalmaya devam ediyor birçok insan ne yazık ki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. pastek,

      yazık ki onlardan bahsetmenin bile " göstermelik" algılanacağı günlerdeyiz

      Sil
  3. bu aksam belgeseli var can dundarin hazirladigi belgesel

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ferhat Bayram,

      fırsatım olsa kaçırmazdım ama kaçırdım. internet üzerinden izlerim artık

      Sil
  4. gencecik ne canlar yitirildi bu ülkemde ve hala yitirilmekte.

    YanıtlaSil
  5. onlar unutulmayacak.. çünkü yürkleri vardı, idealleri vardı ve o gencecik yürekleri o kadar cesurdu ki koskoca adamların ödü koptu susturmak istediler.. hani bugünkülerin korktukları adamlar korktu onlardan.. o yüzden onlar hep yaşayacak.. diğerleri hep yaşarken ölecek..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dayatılan,

      her zamanki gibi çok haklısın!

      Sil
  6. Adsız01:42

    NİNİ,inan onlar inandıkları uğrunda herşeyden,hayatlarından bile vaz geçecek kadar dik durdular.Ama o dönemde onların dava arkadaşları olanlar şimdi ya kapitalist işadamları ya da onların borazanlığını yapan gazeteci rolünü oynuyorlar.Dahası onları okuyan gençlikten bir tane daha HÜSEYİN İNAN,DENİZ GEZMİŞ,YUSUF ASLAN,MAHİR ÇAYAN ve henüz ne olduğunun adı konmamış ERTUĞRUL KÜRKÇÜ çıkmadı ve çıkmayacak.Çünkü artık gençler tıpkı bundan 30 yıl önceki gibi RENKLİ RENKLİ SİNAMASKOP AVUTULUYORLAR
    ercüment tezcan

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ercüment,

      daha önce de söylediğim gibi, çok yerinde bir yorum bu!

      Sil
  7. Onları unutmak mümkün değil . Ülkelerini seven , cesur , ideallerinin peşinden giden " Darağacında Üç Fidan ' ı ".
    Can Yücel 'in Deniz için yazdığı bir şirle onları saygıyla anıyorum :

    MARE DOSTUM
    En uzun koşuysa elbet Türkiye'de de Devrim
    O, onun en güzel yüz metresini koştu
    En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak ...
    En hızlısıydı hepimizin ,
    En önce göğüsledi ipi...
    Ama aşk olsun sana çocuk , AŞK olsun !

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. zeynep,

      nasıl severim bu şiiri... aşk olsun!

      Sil
  8. profil parçam ve gezmiş'in en sevdiğiymiş sana hediye bırakıyorum .:/
    http://www.dailymotion.com/video/xdv6p6_rodrigonun-gitar-koncertosu_music

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. crazywoman,
      bilmiyordum^^ çok teşekkürler!

      Sil
  9. Onlar bu vatanı herkesten daha çok sevdiler!..ölümüne sevdalıydılar!..İdeallerinin peşinde dimdik ayakta durdular..vatan satılmasın, bölünmesin, parçalanmasın istediler!..
    Tarih içinde yaşadığımız bu süreçlerde, vatanı parsel parsel satanları da, canını feda edecek kadar cesur yürekli kahramanlarını da unutmayacak hiç bir zaman!..

    Teşekkürler bu değerli paylaşımınız için..
    Işıklar içinde yatsınlar!..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Esmir,

      Asıl ben teşekkür ederim sana

      Sil
  10. Bazen kediler kendi evlatlarını yer ya, işte öyle yedi bu memleket evlatlarını, üzülmemek, sıkılmamak elde mi, yazık oldu yazık. Mahir Çayan hemşehrimizdi, babam anlatırdı kendisini bana, ah ahhhh....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bolat,

      Ah baban kimbilir daha nelere şahit oldu, ben sadece okuduklarımla ürperiyorum...

      Sil
  11. Seni kaybettim, sanki her şeyimi kaybettim ben. Annemi, babamı, kardeşimi, abimi, mavi papuçlarımı ve yeşil parkamı. En çok da inancımı kaybettim.
    Siz ki, avukat, bürokrat, doktor olacakken, kendi ideolojilerinizin peşinden giderek hiçbirimizin götünün yemediği işler yaptınız/başardınız. Bugün Kıbrıs Şehitlerinde, bir avuç inanan gündoğdu marşını söylüyorsak belki hala umut vardır.

    Rahat uyuyun, fiilen ölü fikren diri kardeşlerim.

    YanıtlaSil
  12. 1 ödül 1 de Mim kampanyasından kazandınız çekiliş yok kura yok lütfen ekranlarınızın ayarlarıyla oynamayınız;DD

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Sen de kelimelerini benimle paylaşabilirsin.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ah.

Psikolojik ve sosyolojik bir mücadelenin içindeyiz... Bundan yıllar önce, 2012'de, bir yazı okumuştum. Tam da Dağlıca (okumak için tık tık ) olayının ardından. Yeniden kendini sıklıkla hatırlatmaya başlamıştı terör. Linklediğim yazımda bir liste var, o sıralarda "sadece" beş satır. Şimdi listelemeye kalksam yanımda durup buz kesmiş elimden tutacak cesaretiniz var mı?  ... Okuduğum o yazıda şöyle bir şey diyordu yazar: Günümüz Türkiye’sinde terörün gündelik haberler arasında yer almaya başlaması ve toplumun buna sessiz kalması, bir toplumun yok olmasının yolunun o toplumun değer yargılarını aşındırmaktan geçtiği gerçeğini akıllara getirmektedir. Ne kadarı doğru?  Aşındığımız kesin. Peki, aşınan gerçekten değer yargılarımız mı? Neden sessiz kalıyoruz? Umursamıyor değiliz. Üzülmüyor değiliz. Görmüyor değiliz. Hatta 2012'den farklı olarak artık ölmüyor da değiliz. O halde olan ne? Kanıksıyoruz.  (TDK /1. -i Çok tekrarlama sebebiyle etkilenmez ...

Mini Sohbet - Huzur

ben burada olmak istiyorum.  stresten, işten, kalabalıktan, internetten, haberlerden, matkap sesinden, topuklu ayakkabıdan, ailemden, kavgadan, sevgilimden, dostumdan, dedikodudan... her şeyden uzakta. şimdi sen bunu okuyorsun ya, ben burada olup senden de uzak kalmak istiyorum. sevdiğim-sevmediğim ne varsa düşsün 5 dakikalığına yakamdan. söz güneşi batırıp geri döneceğim bensiz sahteliği eksik kalacak dünyaya ama şimdilik bi destur! müzik bile benimle olmasın bu defa. sadece rüzgar, dalga ve yengeçlerin ayak sesleri... kıyafetlerimi de atayım ki kenara, esintiyle üzerime bulansın kum taneleri. ...    1... ...2... ...3... ...4... ...5 . uyanış (bknz: beyaz yatak )

Benimle Dans Et

"Benimle dans eder misin?" Ne de güzel bir soru değil mi, bir de düşünsene tanımadığım sana, birine benim ağzımdan döküldüğünü. Komik mi olur yoksa çekici mi bilemiyorum ama bence çok eğlenceli... Bu teklifim her ne kadar yurdum kültüründe kabul görmese de, tamamen masumca. Ama itiraf etmeliyim ki genç bir kadın olarak, aklım karşı cinsten hoşlanmaya erdiğinden beri en büyük hayalim, ilgimi çeken adamı dansa kaldırmak. Sanmayın ki öyle tango, vals, romantizm vb. Basbaya coşmak, eğlenmek, gülüşmek.Hem iddialı hem de heyecan verici, dominant bir hareket (gülücük) Dans bana sadece aşk meşk flört çağrıştırıyor gibi durdu ama aslında öyle değil. Ben çok sevip ısındığım kadın ya da adam, herkesle dans etmek isterim. Annem ve onun lise arkadaşlarıyla da içip deli gibi dans ettiğimi; hiç tanımadığım biriyle dans ederken tanışıp, sonradan onu kendime dost edindiğimi de (nam-ı diğer Beatrice) bilirim. Mesela şimdi bunları okuyorsun ve ben senin gerçekte kim olduğunu bilmi...