Sizi Affetmiyorum! (Murder of Kitty Genovese Case)

Soğuk, çok üşüyorum... 

Gözlerimi açmak istiyorum ama nafile, aralayamıyorum bile.

Ürkütücü, çok karanlık...

 Kendimi yalnız hissediyorum, hem de çok yalnız!

Neden bana yardım etmediniz, beni niye yalnız bıraktınız?

...

  Buraya kapatılmadan önce hepinizi gördüm, her birinize seslendim! O adam üzerimdeyken, her yeni bıçak darbesiyle oluk oluk kanımı akıtırken gözlerim sadece çığlıklarımla ışıkları yanan evlerinizdeydi. Siz de beni gördünüz, sesimi duydunuz. 
Çırpındım, yardım dileyerek yalvardım sizlere. Bunca yıllık hukukumuz bir yana, hiç mi vicdanınız sızlamadı, hiç mi bir insan için endişelenmediniz?
 Git gide zayıf düşen bedenimle son gücüme kadar savaş verirken, neden biriniz bile yanıma koşmadınız, polise haber vermediniz?

...

 Yarın benim doğum günümdü.
 Buradaki birkaç dostum ve siz, kapı komşularım, hepiniz davetliydiniz. Gördünüz mü olanları, bütün hazırlıklarım boşa gitti. Şimdi bu soğuk, karanlık yerde yapayalnızım. Korkuyorum sanmayın sakın, çünkü artık korkmuyorum. 
Ben sadece yaşadığım vahşet karşısında seyirci kalan size kırgınım ve üzgünüm. 
Biraz da acıyorum.
Azdan çok da mutsuzum. Yarın yeni yaşıma girecekken, bu gün suskunum. 
Kimbilir, belki de sizin yüzünüzden. 

Şimdi,

uçuramadığım rengarenk balonlarımı giderken yanıma alıyorum. 
Onlar etrafta uuşurken ben ölümümü kabulleniyorum.

Ve size son sözüm: asla affetmiyorum...

 Yukarıda yer alan mikro hikaye durduk yere dökülmedi klavyeden. Beni çok etkileyen bir olayın izlerini taşıyor. 1964 yılında gerçekleşen bir olay var, "Kitty Genovese'in öldürülüşü"
Bunu toplum psikolojisi yönünde etkili bir vaka haline getiren ve yıllar boyu tüm dünyada tartışmalara yol açan ise uğradığı saldırıdan çok, hikayede de size hissettirmeye çalıştığım olaya tanık olanların tutumu. Kısaca:

Genç bir kadın iş çıkışı evine dönerken mahallesinde tanımadığı bir adam tarafından bıçaklı saldırıya uğruyor. Bütün herkes camlara, balkona çıkıp olayı izlerken hiçbiri kadına yardımcı olmuyor. Sonra polis soruşturmasında ortaya çıkan bir gerçek ise: 38 adet görgü tanığı arasında, tam 35dk boyunca kimse kadına yardım etmediği gibi, polisi dahi aramıyor.
Bu sosyo-psikoloji alanında çığır açan vakalardan biri oluyor. Sonra üzerine yapılan çalışmalarda varılan sonuç ise: Görgü tanıklarının bir kısmı ya olaya müdahale etmenin kendileri için riskli olduğunu düşünüyor ve sessiz kalıyor; ya da polisi ararlarsa başlarının belaya gireceğini düşünüyor. Bir kısmı ise ne de olsa bir başkası polisi çoktan aramıştır diye düşünüp, sadece izlemekle yetiniyor.

Bu tanık psikolojisi hakkında daha sonra da sizle paylaşmak istediğim onlarca bilimsel şey var, ancak burada sizi Kitty Genovese gibilerin acı ama gerçek hikayesiyle tanıştırmak istedim.
(Bu olay tarihte "Murder of Kitty Genovese Case" olarak geçer)