Cevo

-Bu bir anı yazısıdır-

Abi-kız kardeş ilişkisi, deli dolu ama çok özel bir ilişki bence. 

Doğduğumda abim beni hiç istememiş:

Bu nee, kız bu, ben top oynayamam bununla; istemiyorum bunu ben! 

Akıllı ebeveynlerimizden 'baba' olan abime şu pedagojik yaklaşımda bulunmuş:

Bak yavrum, sen şimdi bu kızı istemiyorsun ama o büyüyecek, çok güzel olacak. Sonra Kel Mahmut gelecek, kardeşinle evlenmek isteyecek. Biz de başlık parası isteyeceğiz ve ne istersen sana alacağız.

- Neden Kel Mahmut bilemiyorum ama bildiğimiz 'Mahmut Hoca' değil, onu biliyorum (gülücük) - 

- Uçak da alacak mıyız? 

- Tabii!

Bir süre düşünen sevgili abim tüm isteklerine benim üzerimden sahip olacağına kanaat getirip beni sevme kararı almışken, akıllı ebeveynlerimizden 'anne' olan ise abime şöyle meydan okur: 

Peki, ya kardeşin Kel Mahmut'u beğenmezseve ben evlenmem bununla diyerek fakir birini severse?

Sonrası tam bir dram... Yerinden adeta füze misali fırlayan abim, daha birkaç günlük olan beni boğazlar. (gülücük)

Öldürürüm onu, yapamaz öldürürüm!

Babamın gülüşmeleri arasında beni annem kurtarmış.
-Bu arada kendisiyle aramda sadece 5 yaş fark olduğunu artık söylemeliyim sanırım. Psikopat abiye çıkmasın adı, üzülürüm (gülücük) - 

Böyle başlayan ilişkimiz sonrasında oldukça uyumlu devam etti. Zaten aksi bir durum için de abimin hiçbir bahanesi kalmamıştı. Çünkü ben futbol oynayan, istediğinde onunla dişe diş kana kan dövüşen kız kardeştim. 

En sevdiğim oyunumuz benim Zeyna onun ise Herkül olduğu boğuşmalarımızdı. 

Kendimi yastıklarla donatıp, belime de frizbimi takıp, 'ayyy yaaay yaaaaa!' (Bkz. Zeyna çığlığı) diye çığırarak abime saldırırdım. Hiç acımaz o da bana saldırırdı. Bu eğlenceli oyunumuz ya onun burnunun kanamasıyla ya da benim ağlamamla sonlanırdı. Ha' bir de kendisi benim ağlamamı yüzümü yastıklarla kapatıp veya başımı pencereden dışarı çıkarıp annemize duyurmamaya çalışırdı. (gülücük) 

Aslında güzel ve eğlenceli olan çok anımız var ama hepsi yaz yaz bitmez. Son olarak ilmi bir bilgi benden size: oldukça gür ve sağlıklı saçlarım vardır ki bunu tamamen sevgili abime borçluyum.

Çünkü hep tomar tomar saçlarımı yolar, sonra da onları avucuma tutuştururdu. Evet, kendisi şu anki saçlarımı bu emeğine borçlu olduğumu söylüyor.

Yazarken canım çekti... Burada olsaydı gider üstüne "Hulk Hogan" diyerek atlardım. Ama yok, neyse, o zaman eskiden evdeki rutin diyaloğumuzla bitiriyorum:

 -gaaaardeşiiimmm 
-nerdeesiiiiin? 
-burdaaaayıımm!