Kıyamet Günü Geldi!

kıyamet günü

fırtına yutmuştu her birimizi

toz bulutunun körelttiği gözlerimiz görememişti etrafta çaresizce çırpınan diğer bedenleri

ardından uğultuların zihnimizi sarmasıyla

kulaklarımız da sağırlaştı,

artık ne kendi çığlığını ne de çevresindeki acı dolu feryatları duyamaz oldu insan evladı

inananın kıyamet günü gelip de çalmıştı kapıyı

sorgulamaya başladı sondan başa tüm günahlarını

bedeni tuzla buz oldu

her bir hücresi çamura bulandı

dünya üzerinde tek bir insan bile

o mikro saliseden sonra nefes alamadı

dünya artık yok yerinde

inanana kıyamet;

inanmayana sönmüş enerji dediler adına

son, herkese aynı son!

insanlık çalıştı

ve 

kazandı tükenmeyi

cennet diye bir yer varsa şayet, kapısından girecek kul kalmadı 

ömrünü oraya adayanların bile sessiz kaldıkları için cehennem olmuştu artık yeri

kötüysen zaten şaşırmazsın,

iyiysen de neden diye sorma

senin dünyanda kötülükler olurken

sen sadece kendi sevabının peşinde olma

farz et ki bu gece son gecen sevgili insan

yarına burnunun dibi mahşer yeri,

kendin ettin kendin buldun başına gelen kötülüğünün bedeli
Söyle, son sözün ne olurdu?

bu kelimeler

duyarsız, tepkisiz ve kötü kalpli insanlara gelsin...