arkadaşım küstürme beni

küskün çiçek değilim ki ben, dokundun diye boynumu bükeyim,

ama bağırırsan yüzüm düşer, bunu peşin peşin söylemeliyim.

ha bir de asla düşünmeden, yok yere üstüme gelmemelisin

günahımı aldığını unutmam, barışsak da mimlenirsin

 kavga-gürültüyü sevemedim hiç, bir de benimle kaba konuşanları,

kalıbında varsa bunlardan biri git, zor olur seninle muhabbet bağı.

gerçi sevdirdiysen bana kendini, yapınla seni alttan alırım ama,

sen de beni ayrı tutmaz ve çabalamazsan, söyle bu dostluk bana ne fayda?

  bazen küs kalamam seversem, kızgınlığım söner, kıyamam,

 öyle de affediciyim ki aslında, kafamı kırsan uzaklaşamam.

 ama an gelir usanır kalırım, artık beni öyle kırmışsındır ki, 

 yine de pişmansan bize bir şans, dene ve geri al beni.

 porselen bebek değilim ki ben, düşürdün diye parçalanayım,

 ama  kırılmayacağıma güvendiğin an, sesinle bile dağılırım.

 ne etle örülmüş bedenim ne de sevgim kandırmasın seni,

eğer beni bile bile tekrar üzersen, tuzla buz ederim bizi.