An olur, hayattaki her şey sana yanlış gelir, 'ah' olur, sen hayattaki en yanlış şeysindir!
Eve götürülen yanlış bavul gibi uyanırsın bir sabah, neredesin, içindekiler neden darmadağın edilmiş diye düşünmekten kafayı yersin.
Ayılmak için girdiğin kahve dükkanında 'White Mocha' dökülür bacaklarına, tarlada güneşin kavurduğu aç çocuklardan yemek çalan işçilere dönersin.
Gömülürsün dosyalara, kendini havaalanı kontrolüne takılmış free shop paketi gibi emanette hissedersin: 1 litreden fazla gelmenin borcunu ödediğin bu paradoksta, şu içi alkollü dışı ayık şişeler gibi yalnız ve konu mankenisin.
Derken, yanlış yankesici soyar seni, çünkü sürekli yanlış zamanda yanlış yerdesindir.
Bir yerlerde koza bırakan kelebeğin kanatlarına mandal taktıkça, kendi yankesicinin yevmiyesini ötekileştirdiğine parsellersin.
Özetle, salça üzerinde yeşermiş mikro orman gibidir hayatta kapladığın yerin;
Özetle, salça üzerinde yeşermiş mikro orman gibidir hayatta kapladığın yerin;
ayrıca yükselenin bile hesapta yanlış, zaten sandığın gibi 'baykuş' burcu bile değildin.
Yanlışsın!
Nasıl doğru olunur?
YanıtlaSilMorportakal,
SilDoğru göreceli bir kavram, burada mühim olan doğru hissetmek.
İnsanın algılarını objektif tutması gerekiyor hayata karşı. Bütün yük ne hayatta ne de sende. Yanlış olayların nedenini doğru algılayıp da barıştığında her şey "doğrulaşmaya" başlıyor...
Bazen, çözmemek lazım, barışmamak lazım, yanlış olarak kalması lazım. "Bunu bir daha yapmayayaım" diye kendime tekrarladığımız şeylere; yanlışlarımıza da saygı göstermek lazım.
SilDeğil mi?
Bilemiyorum, insan karışıyor bazen kendi kendine.
o zaman ne demeli
YanıtlaSilböyle hayatın ben taaaaa mı demeli _?
Emrah,
SilElbette hayır, hayatı böyle gören kendine söylenmeli. :)
benzer duyguları hissettiğim çok oluyor..zor bir durum..yaşam yanlış yere götürmüşse doğru yere geçmek için büyük bir savaş vermek gerekiyor galiba.imkansız değil ama işte böyle bir savaşa girmek çok zor geliyor..
YanıtlaSilSerkan,
Silyerinin yanlış olduğunu anlaman bile savaşı yarılıyor aslında. Bir de doğrulup yola koyulsan, bak nasıl da hemen varacaksın doğru noktaya.
doğru diye bir şey yok ki. hep birilerine ya da bir şeylere göre yanlışsındır. birine dogru olsan ötekini tatmin edemezsin. bu böyle.
YanıtlaSilKızılgın,
Silaynen öyle. Siyah ya da beyaz değil. Gri bile değil bu...
''içi alkollü dışı ayık şişeler gibi yalnız'' guzeel stratejik bi cümle ben aksam kullanırım barda bunu.
YanıtlaSili.a
sevgili İ.A.,
Silişe yararsa bana bir yemek ısmarlarsın artık. :)
Bir tür yabancılaşma mı bu nini?
YanıtlaSilHektor,
Silister yabancılaşma de, ister içe kapanış.
Her ne isim verilirse verilsin içinden çıkılması gereken bir yıkılış.
hey nini yasiyon mu kiz sen :D
YanıtlaSil:) bazı bazı
Silİmgelem ve ifade tek kelimeyle muhteşemdi.Şapka çıkarılır cinsten.Ara vermek seni daha ihtişamlı ve daha üst perdeden seslenen bir konuma ulaştırmış.Bunca süre sessiz kalman böyle geri dönüşleri ziyâdesiyle anlamdırmakta. Üzerine düşünecek çok nokta var ve ne yalan söyleyeyim böyle poetik bir dışavurum banada çarpıcı geldi.Seni hantal bir mengenede sıkıştıran yapı gerçekten devasa bir hali olduğunu gözümüze sokmaya çalışıyor.Okurken kendime de epey pay biçtim, bana da tercüman oldun ya. Vâr ol.
YanıtlaSilNe yalan söyleyeyim; buraya yorum yazmayı,yazdıklarını özenle yeniden okumayı fazlasıyla özlemişim.İyi ki yeniden buradasın.
Rodolfo,
SilAsıl sen iyi ki varsın. Büyük bir heyecanla yazdığım kelimeleri en iyi yakalayanlardan birisin. "Acaba oldu mu?" merakımın yanıtısın. çok teşekkür ediyorum. Biliyorsun, düşüncelerimiz karşılıklı.
Yanlışlar hep doğru yerde duruyor ama değil mi ? Üzerlerine düşen görevi layıkıyla yerine getiriyor yanlışlar.
YanıtlaSilSevgili Nini, dünyanın gamına kederine bu kadar ortak olma! Yazını edebi buldum güzel. Keder kadar neşe de bizim içindir, seni daha neşeli postlarda okumak istiyorum :)
YanıtlaSil