Ana içeriğe atla

Pike

ne yastığa var ihtiyaç ne de pikeye
baza dahi olmasın,
sen sokul yeter tenime.
ister uyanık oluruz, ister bulutlarda
beden olmasa da olur
ruh akar usulca damara.
varlık mı bu, hiçlik mi?
sahi
hangimizde gizli tanrı parçacığı ?

kafam pek karışık,
anatomimde de sualler.
oysa düşte ne de kolay cevapları:
hele bi sen çekiversen kokumu içine
ah bi de inansa midem gitmeyeceğine...
işte biz,
tam da o düş günü kulluktan çıkıp 
belki de pike olacağız





Labels:

Yorumlar

  1. safransarı01:19

    Bir daha vursaydı , nefesin nefesimee..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nini Nileud21:20

      safransarı,
      son yutkunuşumuzu ardında bıraksaydı küçük dilimiz yine...
      :)

      Sil
  2. Ferhat Bayram03:45

    sım sıkı sar benii

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nini Nileud21:21

      F.Bayram,
      sım sıkı sarılsınlar sana^^

      Sil
  3. Blogger Bolat10:42

    Güzel şiir Nini

    YanıtlaSil
  4. deeptone03:01

    sen iyice unuttun beni ama.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nini Nileud21:18

      deep,
      bir süre daha "unutmuş" sanılacağım. blogdan (okumak-yazmak) uzağım bir süredir. ama telefi edilecek, söz^^

      Sil
  5. Beyza Mollaahmetoğlu22:13

    İnsan şairane sözcükleriyle kulağa hoş gelecek cinsten, kalbe dokunacak türden ve en alakasız şeyden en tatlı anlamları çıkartabilecek güce sahip olmasın.... - Ben burada iltifat etmeye çalıştım da. ahahahaa. -
    O zaman ben altına bir Adele patlatarak, yağmuru ateşe vererek susuyorum.
    " http://www.youtube.com/watch?v=Ri7-vnrJD3k "

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nini Nileud21:19

      Beyza,
      seviyorum yorumlarını:)

      Sil
    2. Kuulumsu Kadın10:30

      ben de seviyorum! bi'de sizi de çok seviyorum! :)

      Sil
    3. Nini Nileud11:29

      Canım^^

      Sil

Yorum Gönder

Sen de kelimelerini benimle paylaşabilirsin.

Bu blogdaki popüler yayınlar

(Ç)Alıntı Blog

Dün gece paylaştığım son yazımın ardından uzun zamandır bakmadığım istatistiklerime bir göz atayım dedim. Gelen blog kanallarından birinin adı hoşuma gitti ve tıkladım. Yazdıkları da ilgimi çekince genel olarak bir göz gezdirdim. Derken, orada kendi yazımı gördüm: Hayal . Bende ki adıyla  Kırmızı Karavan , sevgili Dayatılan için yazdığım yazı. Benim   Hayat Ağacı ' m ve onun  Hayat Ağacı   Benden  Tanıştır Benimle  ve o ndan  Tanıştır Bizi   Ben diyorum  Nereye Varırsa (Lorensa) , ve o  diyor   Nereye Varırsa   Bu da onun bir yazısı, nasıl-ne yazdığına-alıntılara dair:  Yazıyorken Benim, yazılarımın bu sayfada olduğuna dair ne bir bilgim var; ne de herhangi bir yazımın altında ismim. Bu yüzden ilk karşılaştığımda düşündüğüm, iyi niyetle,  "belki de alıntı blogudur" fikrim değişti. Bir de bazılarının orjinal metninden biraz sıyrıldığını görünce dedim ki: alıntı ile çalıntı arasında çok ince bir...
67 yorum
devam et...

Yanlışsın

An olur, hayattaki her şey sana yanlış gelir, 'ah' olur, sen hayattaki en yanlış şeysindir! Eve götürülen yanlış bavul gibi uyanırsın bir sabah, neredesin, içindekiler neden darmadağın edilmiş diye düşünmekten kafayı yersin. Ayılmak için girdiğin kahve dükkanında 'White Mocha' dökülür bacaklarına, tarlada güneşin kavurduğu aç çocuklardan yemek çalan işçilere dönersin. Gömülürsün dosyalara, kendini havaalanı kontrolüne takılmış free shop paketi gibi emanette hissedersin:  1 litreden fazla gelmenin borcunu ödediğin bu paradoksta, şu içi alkollü dışı ayık şişeler gibi yalnız ve konu mankenisin. Derken, yanlış yankesici soyar seni, çünkü sürekli yanlış zamanda yanlış yerdesindir. Bir yerlerde koza bırakan kelebeğin kanatlarına mandal taktıkça, kendi yankesicinin yevmiyesini ötekileştirdiğine parsellersin.  Özetle, salça üzerinde yeşermiş mikro orman gibidir hayatta kapladığın yerin; ayrıca yükselenin bile hesapta yanlış, zaten sandığın gibi 'baykuş' burcu bi...
19 yorum
devam et...

MeSeNede seni çok bekledim

Nini şimdi oturum açtı.  Siz neredesiniz? Geçtiğimiz hafta sonu canım sıkıldı ve oturup eski yazılarıma baktım. Çoğu ne kadar da toy, nasıl da naifler. Dağınık cümleler, imla hataları... İnsan bir garip oluyor kendi yazılarını okurken; "o" günü, ne hakkında yazdığını anımsarken. Tam bir nostalji oldu benim için. Hani şu MSN'in adı her geçtiğinde ya da 90'lardan bir şarkı çaldığında düşen sıcaklık vardır ya içimize, ha' tam da o oldu. Isındım. Hele sizden/okurlardan aldığım yorumları okuduğumda... Bir de sözlüğümüz varmış; ismim altında ayaklarımı yerden kesecek yorumlarla... Tabii bu bahsettiğim 10 sene öncesi! Daha blog yazarlığının popüler olmadığı yıllarda, etrafımızda Instagram ünlüleri at koşturmazken yazıp okurdu burada insanlar. Hatta kemikleşmiş bir kadro bile vardı. (gülücük) (Bakın, bu gülme efektim de geçmişten, hatırlayan vardır belki) Peki, bunca yıl içerisinde hiç yazmadım mı? Yazdım. Ancak, buraya taşımadım. Şimdi yeniden heveslenmişke...
20 yorum
devam et...