Vazgeçtim. Sevişelim sevgili...


Bırak elinde ne varsa. Ne işin girsin aramıza, ne de patlayan sokaklar. Ağlayan duvarlar, kanlı kaldırımlar.
Ne korkular, ötekileştirmeler uzansın yatağımıza; ne de ezberden konuşulan doğrular.
Varsın, hemen şimdi yerle bir olsun dünya biz birbirimize dokunduk diye. Varsın korkudan değil de heyecandan titresin içi bizi görenlerin.  En az senin hissettiğin kadar hissetsinler tene değen teni. En az sen kadar terlesinler artan adrenalinden. Ve en az sen kadar tadına varsınlar mutlu olmanın, mest olup doruğa varmanın. Bilsinler sen kadar değerli hissetmek ne demek. Bilsinler sen kadar zevkle nefes vermek ne demek. Bir kez, sadece bir kez gerçekten bencil olsun, tüm duygularına doysun yürekli geçinen yürekler... Yeter ki sen direnme ve sev sevgili. Boşver kopan fırtınaları ve sadece birkaç saatliğine de olsa sev beni. Şimdi, bu gece başla ve her gecen, her gecemiz,son kezmiş gibi sev. Zihnini boşalt, bedenini boşalt ve sev. Sevişmek aslında neydi hatırla ve evet, sev, sev, sev sevgili.

Ne büyük nefretler kalsın içinde, ne söndüremediğin kızgınlıkların ne de heybendeki sorumlulukların.
Def et. Denize bırak kendini. Gözlerini kapat ve sadece beni hisset. Beni. İçindeki beni. İçimdeki seni. Sudaki balık kokusunu. Yaşamın kokusunu. Benim kokumu. Hisset.

Kendini bana bırak. Kendini sana bırak. Kendini bırak. Kime bırakırsan bırak ama yeter ki bırak.
Kim varsa umudunu kaybeden, bizimle ona ışık tut sevgili. En boşvereninden seviş ki bu defa günaha davet edelim biz gibileri...
1, 2 ve 3.


Eski bir yazıya gönderme: Yaşasın Kötülük

Yorumlar

Yorum Gönder

Sen de kelimelerini benimle paylaşabilirsin.