Teşekkür Ederim

"Kendime yalan söylemeye başladığımdan beri kimseye güvenmiyorum" O.Wilde

Değişim...
Ben ne çok değiştim.
Büyüdüm, yaşadım ve tecrübe ettim.

Bugün bana hayatımdaki pişmanlıklarımı, keşkelerimi sorsanız hiç düşünmeden bir bir aklıma düşenleri anlatır size dilim. Kalemim ya da klavyem değil, dilim. Ancak, beni gören bir çift göze -bakan değil, gören- ve beni duyan, bir çift kulağa -duyan değil, dinleyen- anlatabilirim içimdekileri. 

Kendimi bildim bileli iyi niyetime güvenir, en çok bu özelliğimden ötürü benliğimi severim. Ben insanları olduğu gibi kabul eden, yargılamayan biriyim.
Nasıl da yalan, 
Nasıl da kandırmaca.
Şöyle bir geçmişe baktığımda ne çok eleştirmişim yersiz yere insanları. Destek olmaya çalışsam da ne çok yaralamışım düşüncelerimle onları. Dışarıdan bakınca ne de kolay gelmiş bana kalıplaşmış doğrulara sığınarak akıl vermek. Şimdi o zamanki düşüncelerimi gözden geçiriyorum da, nasıl da yanlışmış bir olayın içine girmeden fikir yürütmek. İşte şimdi, tam da bu öz eleştiri yüzünden korkuyorum herkesten. Ben bile karşımdakine anlayış sunamıyorsam, bir başkası bana sunabilir mi? Sonucu önemli değil; bir başkası beni önemseyip de anlama çabasına girebilir mi?

Şimdilerde psikolojim sağnak yağışlı: Canımı yakabilecek insanlarla çevrili etrafım ve ben bu şartlarda iyi bir insan olarak kalabilme çabasındayım. 
Mükemmel olduğum için değil, gülümsemeye olan mecburiyetimden.

Ne demiştim en başta? 
Değiştim.
Sevdiklerim sayesinde her sevdiğime güven duyamayacağımı öğrendim.
Teşekkür ederim.

Yorumlar

  1. parti kursak iktidar oluruz, TKİİP ( topluma kırgın iyi insanlar partisi)

    YanıtlaSil
  2. Nede güzel özetlemişsin!Sevdiklerin sayesinde!Aynen katılıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaman! Eriyor...

      Kurgu ile gerçekler arasında hep aynı fikirde olmak ne güzel

      Sil
  3. "Kendimi bildim bileli iyi niyetime güvenir, en çok bu özelliğimden ötürü benliğimi severim. Ben insanları olduğu gibi kabul eden, yargılamayan biriyim!" evet çok yalan. insanlar en umadığın zamanda kusuveriyor içindekileri.Çok kırıldığım için 30'umdan sonra hiç kimselerle sırrımı paylaşmaz oldum. Bu yargılamalardan bıktığımdan. 36 yaşında tam insanları çözdüm derken yine ters köşeye yatıyorum. Demek ki tecrübenin sonu yok.
    Off amma uzun oldu değil mi Nini? :)
    Teşekkürler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Fragile,
      uzun falan değil:)

      bir de çok haklısın!

      Sil
  4. Dik durabildikçe , kıranlara kırılmadıkça ve dediğin gibi severek bu öğrenme döngüsünü sürdürdükç ve besledikçe , biz daha da biz olacağız. Aşk gibi bir kadın bu yazıya söylesin bu sefer şarkısını :
    http://www.youtube.com/watch?v=fMtoqfBsq4w

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aylak,

      güzel şarkı, yakıştı da

      teşekkürler^^

      Sil
  5. seni belki senden daha iyi anlıyorum naysting.blogspot.com/2012/01/feel-change.html buradaki şeyler mesela.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Fd,

      şimdi okudum da...
      gerçekten anlıyorsun beni!

      ek olarak sadece ben kendimi de eleştirdim bu yazımda. kendime kızdım, küstüm biraz.
      insan büyük konuştuğu lafları yer ya hani bazen, o oldu işte bana da.
      öyle hem sitem hem öz eleştiri dolu bu yazı

      Sil
  6. önemli olan çabalamak, daha anlayışlı, daha iyi olabilmek için. herkese rağmen, kendine rağmen:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Lumos Design,

      doğru...:)

      Sil
  7. Içinde bir vidası kopmuş radyo gibi insan bazen, içinde neyin söküldüğünü bilmez dolaşırken. Arızadan haber vermesede biri çıkardığı ses ile diğeri sessizliği ile anlatır kopan parçanın büyüklüğünü.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kısaca fd,
      güzeldi...

      Sil
    2. Kesinlikle...

      Sil
  8. nini'm hayat bu...yaşadıklarımızın, edinilen tecrübelerimizin toplamı...ama öğrendim ki bir kaç kötü kişi için tüm insanları kalıplalara oturtmamalıyız...suçlamamalıyız...hayır tüm insanlar güvenilmez değil...sadece biz onlara denk geliyoruz...bunu da düşüncelerimizle kendimize çekiyoruz...(bu ara evrenden torpilim var adlı kitabı okuyorum...şiddetle tavsiye ederim:)benim hayat felsem iyi düşün iyi olsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Agresif Prenses'im,

      okudum o kitabı, çok teşekkür ederim yine de^^

      her şey hep iyi olsun!

      Sil
  9. NİNİ AYAKKABININ ALTINA BENİ YAZARMISIN.BENDE DEĞİŞMEK İSTİYORUMMMM.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Vuslat,

      Düğün adetlerinden biri değil mi o ? :)

      Sil
  10. AYRICA KENDİNİDE İĞNELEME, KIZMA KENDİNE GÜCENME...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Vuslat,

      zaman zaman yapmalı bunu... ama sen merak etme, çok severim ben kendimi^^

      Sil
  11. Hayat sürekli bir yanılma öğrenme durumudur. İnsana, her zaman bir dört yol ağzında olduğu duyumsaması verir. Kendi içinde çözümü yoktur. Yollardan birinin seçimi arzuların ve ona karşı olan içimizdeki güçlerin çekişmesidir. Bunlar yaşıyor olduğumuzun kanıtlarıdır. Hiç bir şey duymamak daha mı iyidir? Hayat, iyi olan ile şeytansı olan arasında var olan gerilimdir. İnsanlar iyi olandan da şeytansı olandan da paylarını almışlarıdır. Bütün bunlara rağmen kendimizi değişemez olarak nitelememiz gerçekçi değildir. Yanılma ve öğrenme sonucunda elde ettiğimiz deneyimler, bizlerin hayatı daha başka şekilde karşılamamıza neden olacaktır. Gün gelecek; seni hiç şaşırtmayan o an geldiğinde, değişmenin de sonu gelmiş ve sen herkesi anlıyor ve kendini de anlatabiliyor olduğunu anlayacaksın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hektor,

      ne kadar da güzel söylemişsin: "Hayat, iyi olan ile şeytansı olan arasında var olan gerilimdir."
      düşüncelerini ve beni anlamanı seviyorum.

      Sil
  12. Adsız19:42

    Yaşam bir kalıp içinde değilki davranışlarımızı doğru-yanlış ya da iyi-kötü diye duruma göre değişen kavramalarla tanımlayalım.Bence önemli olan Bizi mutlu edenleri sonucunu düşünmeden çevremize uygulamak.Eğer doğrunun biz olduğumuz varsayımı tutarsa çevremiz de mutlu olabilir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Adsız,

      bu doğru paylaşımın için teşekkür ederim.

      Sil
  13. Bu koyvermişlikle yaşayamazsın ki ama.
    Her ne kadar kendini güvenmeye kapatsan da, bir ucundan başlaman gerekecek yine.
    Çünkü insansın, bir yerden tutunman gerek.
    Denemeden bilemezsin, yaşayıp öğrenmen gerek.
    Gözlerini kapatıp kendini bırakman gerek.
    Bırakacaksın ki, pissikolojin güneşli bir havaya nazır serinleyecek gölgenin altında.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beyza,
      çok doğru söylüyorsan. bazı şeyleri aşmak için üzerine gitmek gerek. kelimelerim koyvermiş gözüküyorsa bu yazımın konsepti öyle olduğu içindir. keşke yazdığım kadar kimseye güvenmiyor olsam da hayal kırıklığına bir daha uğramasam hiç:)

      Sil
    2. Şimdi çok klasik bir yorumu harmanlayacağım; ama cuk oturuyor ya napiiimm?
      Şimdi; bir gün hayal kırıklığına uğrayacağız diye güvenmeyi bırakacaksak, bir gün öleceğiz diye yaşamayı da bırakalım, oldu mu? I ıııh.
      Yok ya, iyi. Bu kadar koyvermişliğin esareti altına girmemişsen, hala bir umudun var hayattan. ehehe.
      "Hayat paylaşınca güzel" deyip susuyorum. Ama "doğru kişilerle paylaşınca güzel."

      Sil
  14. ninicim sen zaman zaman yazılarında beni anlatıosun kendimi buluyorum okurken bu ruh halinde su anki benim halim biliyor musun,herkese güvenmemeli modundayım..
    sevgiler yüreğine sağlık öptüm yüreğinden:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biricitim,

      güvenini yeniden kazanmanı dilerim canım, ben de çok öpüyorum^^

      Sil
  15. Her yeni gün insandan bir şeyler çıkartıp bir şeyler ekliyor. Herkesin vardır mutlaka böyle hissettiği anları. Kalemine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. K.C.S
      teşekkür ederim...

      Sil
  16. ninicim geçen gün yorum atamadım yorum kısmısını kapattın sandım çok üzülmüştüm meğersem açıkmış oley :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mia'm!
      o sadece o posta ait bir ayardı, korkma asla kapatmam^^

      Sil
  17. İnsanlığın içindeki iyiliği terk ettiği günleri yaşıyoruz.İyilik beni terk etse diye bazen yakındım ama maalesef içimden bu duyguyu atamadım maalesef diyorum çünkü azınlıktayım.Ve iyiki diyorum ben onlardan değilim.Ama bazen yılıyor insan be ninni içindeki bu iyi niyet biçiminden.

    Çok eskiden yazdığım bir yazı.Yazın aklıma getirdi paylaşmak istedim.

    "İçimde bazen duygular birikiyor.Gene o günlerden biri içimde birikti sözcükler treni.İyi insanlarda tanıdım bu dünyada belki daha az ya da daha fazla kötü insanlarda. ama nedendir bilinmez kötülük daha kalıcı insanda. yaralanır insan bir kötülük karşısında bu kötülük bazen acı bir cümledir bazense bir gülüş bir ince düşüncedir. bazen kurnazca bir fikirdir bazense planlanmış özel bir davranış biçimidir.Çok kötülük görmedim ben bu dünyada gördüklerim yetti bana. genede bakışım iyidir dünyaya. Her insanı iyi bilirim iyi düşünür öle devam ederim. taki bir şekilde beni yaralayana kadar. hatta o zmn bile inanmak güçleşir benim için. kendimi sorgularım için için.Her neyse işte daldım gene felsefeye yazılarımda bile insanları sıkmamak telaşı niye bıktım aslında kendimden içimdeki bu iyi niyet biçiminden..."

    Yazında kendini eleştirmişsin.Evet belki bizde böyleyiz yargılıyoruz dedim içimden.Ama yoktu içimde art niyet yargılamadım kimseyi beni yargıladıkları kadar.Pişman değilim ama çok yoruldum.Hem kendimi yargılamaktan ve insanların kendilerine bakmadan fütursuzca beni yargılamalarından.Bundan dolayıdır ki kimseye açılmam. kendim yaşar, kendim dinler, kendim yargılarım, kimseye bulaşmadan.

    .

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. huyumkurusun,

      özel bir insansın sen! duygularını, samimiyetini seviyorum.

      paylaşımın için çok teşekkür ederim.

      Sil
  18. Sevgili Nini, öz eleştiri güzeldir, oturup zaman zaman bunu yapmalıyız! Genel kabuller her daim doğru olmayabilir biz kendi doğrularımıza sahip çıkmalıyız, dünya ancak böyle güzelleşir :) Kimsenin seni kırmasına izin verme! Nahoş durumlara karşı küçük bir duvar oluştur derim ben :) öğüde ihtiyacın var mı yok! Bunu bir öğüt olarak algılama lütfen! Hektor'un yorumu da iyiymiş:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bolat,
      öğüde her zaman ihtiyacım var, hele ki sizin gibi birinden!
      çok teşekkür ederim, iyi ki varsınız Bolat!

      Sil
  19. İstemeden parçası oluyoruz işte. Yavaşça kabın şeklini almak gibi; zamanın tüm akışkanlığına rağmen kendi şeklini koruyabilmek. Dejenere oluyoruz aslında.
    Bir de en sevdiklerimiz işte. Ne kadar garip biir döngü.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Emilia,

      garip ve kaçınılmaz bir döngü... içinde yuvarlanıp gidiyoruz

      Sil
  20. Güveni yitirmek o kadar kötü ki.. Belki de haksızlık yapıp güvenemeyeceğiz kimseye..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Can,

      belki değil, kesinlikle öyle olacak bu gidişle...

      Sil
  21. evet öyle garip bir duygu ki...

    YanıtlaSil
  22. sevgili nini,biraz fazla sert çıkmışsın nini'ye. bir de şöyle düşünseniz: taraflardan birisi iyi niyetli, güvenilir ve içten, diğer taraf ise yalancı, bencil ve güvenilmez. ne mutlu ki nini, iyi olan tarafta. sadece bunun için nini, sevgi ve saygıyı hakediyor..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Serkan!!!

      Çok tatlısın, teşekkür ederim^^

      Sil

Yorum Gönder

Sen de kelimelerini benimle paylaşabilirsin.