hatıra olsun diye saklanan nesneler

çoğunluğu ufak tefek, çalı çöp çırpı görünümlü ama hatıra niteliği olan nesneler vardır. kenarda, dolap tepesinde, kuytularda genelde bir kutu içerisinde saklanır. bir süre sonra açıp bu kutuya bakmak zevklidir. kimi nesne neşelendirir kimi nesne hüzünlendirir. bazıları aklı başında nesnelerdir bazıları garip. aralarından birini çok anlamlı bulursun diğerine bakıp 'bunu ne diye saklamışım ben?' dersin. netice değişmez. o kutudaki bütün nesneler geriye konarak, eksilmeden daha da eklenerek çoğalırlar.

şu an yerini bilemediğim & bilebildiğim kutularımda olan hatıra nesnelerimin bir kaçı:

- renk renk, desen desen peçeteler
-üstü solmuş tasolar
-yazılmış mektuplar, küçük küçük notlar
-vesikalık fotoğraflar
-barbie bebek
-birkaç kaset
-sakızdan çıkan falların beğenilenleri
-birden fazla best-friend kalpli kolye yarısı
-eski bir cüzdan
-bir kızın nesne kutusunun vazgeçilmezi olan kurumuş çiçekler
-anket&hatıra defteri
-arkası kemirilmiş kurşun kalem; renkli kokulu silgiler
-sakız kutusu
-alfabe eşliğinde kopardığım kutu içecek açma halkası (işime gelen bir harfi söylerken kopmuş olsa gerek)
-sinema, otobüs, uçak, konser, sergi, futbol maçı vb. biletler
-çikolata paketi
-anahtarlık-anahtarlar
-ne atabildiğim ne takabildiğim takılar
-çakıl taşı-deniz kabuğu
-eski sim kart (muhtemelen telefona taksan açılmaz)
-kuş tüyü gibi bir şey?!?
-üstüne bir şeyler karalanmış-çizilmiş kağıtlar
-seçim dönemi yollanan pusulalar
-sınavlara giriş-sonuç belgeleri & karneler
-gazeteden kesilmiş yazılar
-britney spears&back street boys haber ve çıkartmalarım (kim bilir neredeler şimdi, az emek yok onlarda)
-kişiye ait, hatıra olsun diye sakladığım nesneler: atkı, kalem, kokusunu saklıyor olmak için almış olduğum parfüm vb. : )
-ajandalar, günlükler
-üzerinde hatırlanması gerektiğine inandığım tarih ya da yerlerin yazılı olduğu kağıtlar, kibrit kutuları, ıslak  
  mendiller..
-ne işime yarayacağını asla bilemediğim kartvizitler
-eski yerel ya da yabancı paralar
-minik minik biblolar, kinder sürpriz oyuncakları ve o meşhur yumurta kutuları
-ironiktir, hiç sigara içmem ama sigara paketi. sanırım içen sevdiklerime ithafen
-hediye paketi, paketin kurdelesi
-kullanılmış mendiller ve arkalarındaki ibretlik tarihler
-ağaç dalı
-başkalarının yazdığı mektuplar, notlar
-sınıfta elden ele konuşmak için dolaştırılan kağıtlar
-kartpostallar
-...

zaman teknoloji zamanı olduğundan artık birçok şey dijital ortamda saklanıyor. bu yeni dönemde arşiv kullanımını tercih ediyor olsam da hala biletler ve küçük notları toparlıyorum. yer yer çiğnenmiş sakız da saklıyor olabilirim ama buradan tabii ki paylaşmıyorum (gülücük)

hepimizin kutusu olsun, anıları unutulmasın. kutu burada sembolik bir nesne. bizi biz yapan şeyler: yaşanmışlıklarımızın ve o anlarda bizim için önemli olan şeylerin bütünü aslında.

Yorumlar

  1. Maşallah ne çok şey var :)
    Benim de kasetlerim vardı yakın zamana kadar ama hepsi atıldı ...
    Bu tarz eşyaları saklamak iyi oluyor.

    YanıtlaSil
  2. bunlar sadece bir çırpıda aklıma gelenler. aileden edindiğim bir rivayete göre her şeyi saklayacağım diye odam çöp odaya dönüşmüş eskiden:)

    YanıtlaSil
  3. Adsız08:50

    :)))
    aramızda hep bir bağ oluşuyor o anın yaşattıklarıyla..

    olsun iyiki böyleyiz ! :))
    çok sevgiler.

    BİR DUT MASALI- nUnU

    YanıtlaSil
  4. aynen öyle nunu, sevgilerr

    YanıtlaSil
  5. Ufak-tefek , küçük-büyük, değerli-değersiz biriktirilen nesneler için sözüm yok, kişinin keyfine ve zevkine kalmış şeyler. Benim üzerinde durmak istediğim; Öyle eşyalar ve nesneler var ki, o evin, o kişinin tarihini, kültürünü, köklerini yansıtan şeyler. İşte böyle nesnelerin evin bir yerinde bulunması, o eve ve kişiye (manevi) değer katar düşüncesindeyim.

    YanıtlaSil
  6. haklısın Hektor. mesela bizim evin en özel eşyalarından biri dedemden kalma bir satranç takımı.

    YanıtlaSil
  7. Çok güzel...Ben olsam satrancın taşlarını, dede'nin en son oyununda rakibini mat ettiği pozisyonda dizip, öylece bırakırdım.

    YanıtlaSil
  8. Kutu dediğinde yazıyı okumaya başlamadan önce gözümün önünde ortalama 15x25x35 cm boyutlarında bir kutu gelmişti; ancak yazıyı okudukça büyüdü büyüdü büyüdüü ve işlemeli cevizden yapılmış bir sandığa dönüştü.... (tabii ki hepsini bir araya topladığını farz ettim ben o sırada ;))

    Saklamak iyidir. Ben de sıkı arşivciyim. Lisede yıllık çıkarmak için yazılan yazılardan bana verilenlerin ilk hallerini saklıyorum. Herkesin el yazısı farklı ve küçük küçük kağıt parçacıklarının da her biri ayrı desen ayrı renk...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Sen de kelimelerini benimle paylaşabilirsin.